Andries Sikkinga, Marum

From veenkoloniale voorouders
(Redirected from Andries Sikkinga - I429554)
Jump to: navigation, search

Andries Sikkinga ; kogel waarmee op hem geschoten is. Neergeschoten door de Duitse bezetter in WOII, op 3 Mei 1944.(3 Mei 1943?)

Vanuit Marum loopt in zuidelijke richting een zandweg waaraan huizen staan. Deze streek heet het “Boereveld”.

Aan bijna het eind van dit zandpad stonden in het verleden vier identieke arbeidershuisjes met hun voorgevel naar het westen. In het laatste ervan, het meest zuidelijke dus, gingen mijn ouders in eind 1946 wonen. De buurvrouw ernaast was Iekje Bonnema, een weduwe. Ze woonde er samen met haar zoon Wolter. Zij was een klein vrouwtje met een bochel. Ik kon goed met die buren opschieten en kwam er direct van begin af aan vaak over de vloer.

In de woonkamer zaten vier precies gelijke smalle en nogal hoge ramen. Er zaten bovelichten in, en in de onderkanten ervan waren de ramen gescheiden door een dunne raamstijl. Bij Iekje en Wolter zat er in het bovenlicht van het raam aan de noordzijde een klein rond gaatje, en ik vroeg hoe dat erin gekomen was. Iekje zei: ‘Dat is gekomen toen de Duitsers geschoten hebben op Andries Sikkinga. We hebben de schoten gehoord, en kort daarna hoorden we dat Andries doodgeschoten was. We ontdekten toen dat er een gat boven in het glas zat, maar er zit ook een gaatje dwars door de elleboog van de kachelpijp; kijk maar eens’.

De kachels werden daar toen gestookt met dingen zoals hout, turf, eierkolen, briketten, kolen etc., deels voor koken, maar ook om in de winter de kamer warm te houden. Daartoe was de kachel een stuk naar het midden van de kamer geplaatst, waarbij een stuk schoorsteenpijp recht omhoog stond, en daarna haaks de schoorsteen in ging. Het doel was om de warmte die de pijp afgaf voor de verwarming van de kamer te benutten.

Ik bekeek het, maar er bleek ook een gaatje in het behang in de muur er tegenover te zitten, vlak naast het raam daar, en ik zei: ‘Dan moet de kogel daar nog in zitten; hebben jullie er ooit naar gekeken ? Mag ik even kijken ? Mag ik hem eruit halen ?’

Dat mocht, als ik het behang maar niet beschadigde. Met een scheermesje heb ik een reepje behang losgesneden en later weer vastgeplakt. De kogel zat nog in de muur, en stak een stukje naar buiten. Met een klein tangetje kon ik het er gemakkelijk uithalen, het zat nauwelijks vast. “Ik mocht de kogel wel houden”.

(Op de muur was een rasterwerk van latten getimmerd waarop een dun jutedoek was gespannen. Daarop waren kranten geplakt, waaroverheen een paar lagen behangpapier. De afstand muur - papier was zo’n twee en een halve centimeter schat ik). Ik heb meerdere malen, en door verschillende mensen erover horen vettellen dat:

Andries Sikkinga werd neergeschoten op de vlucht voor de Duitsers. Hij kwam vanaf de (Wendstein)weg en vluchtte in de richting van zijn eigen huis in het “Boereveld”, een klein boerderijtje.

Waar nu het voetbalveldje in het Boereveld is, stond vroeger het huisje van Jo (en Ietje) Braam. Er achter stond een schuurtje waarin ze een (nogal stinkende) dekbok voor geiten hadden. Bij dit schuurtje is Andries neergeschoten nadat hij tijdens de vlucht al eerder geraakt was. Hij moet toen al erg gewond geweest zijn en hij kon nauwelijks meer lopen, zo zei men.

Er is nog een ouder iemand in Marum die de vlucht van Andries van dichtbij heeft "meegemaakt" en mij er ook over verteld heeft. Hij is inmiddels 80 jaar, (in 2006). Ik heb de betreffende, iets vervormde kogel nog steeds in mijn bezit. Als het zinvol mocht zijn om hem voor de oorlogsgeschiedenis van Marum te bewaren, sta ik hem graag af voor dit doel.

Marum, 17 Mei 2006. R.van der Veen. Categorie:Persoon

Storm over Marum